Niedożywienie

Niedożywienie

Definicja:
Według ESPEN, niedożywienie” to stan wynikający z braku wchłaniania lub braku spożywania substancji żywieniowych, prowadzący do zmiany składu ciała, do upośledzenia fizycznej i mentalnej funkcji organizmu oraz wpływający niekorzystnie na wynik leczenia choroby podstawowej”.

Epidemiologia:
>Okolo 815 milionów ludzi na świecie
cierpi głód i niedożywienie
>1/12 ludzi na świecie choruje z niedożywienia, w tym 160 milionów dzieci poniżej piątego roku życia
>Niedożywienie wstępuję u ok. 30-40% chorych przyjmowanych do szpitala, częściej w wieku podeszłym, w chorobach zapalnych jelit, nowotworach i chorobach układu oddechowego.
> rozwija się u 30% prawidłowo odżywionych chorych w trakcie ok. 14 dniowej hospitalizacji, u 70% niedożywionych przy przyjęciu do

Przyczyny niedożywienia:
-ekonomiczne,
-wzorce żywieniowe i brak edukacji dietetycznej,
-problemy stomatologiczne,
-częste hospitalizacje,
-zaburzenia neurologiczne,
-choroby przewlekłe zwiększające
zapotrzebowanie kaloryczne,
-choroby przewlekłe zaburzające wchłanianie substancji odżywczych.

KRYTERIA DIAGNOSTYCZNE NIEDOŻYWIENIA – KONSENSUS ESPEN
OCENA STANU ODŻYWIENIA
1) Wywiad żywieniowy.
2) Badania antropometryczne.
Prawidłowe wartości wyników badań antropometrycznych:
-należna masa ciała, np. wzrost w cm – 100 (wg Broca) -indeks masy ciała BMI (kg/m2) = 18,5-24,99
W podeszłym wieku ze względu na gorsze rokowanie osób z mniejszą masą ciała, za niedożywione uznaje się osoby z BMI < 22 kg/m2 .
-obwód ramienia (cm): kobiety 16-23, mężczyźni 18-25 u starszych osób obwód ramienia < 22 cm –
podejrzenie niedożywienia
-fałd skóry (mm): kobiety 10-16,5, mężczyźni 7,5-12,5, -tkanka tłuszczowa (%): kobiety 20-35, mężczyźni 10¬20
3) Badania laboratoryjne:
Uznano, że są dwie równocenne możliwości rozpoznania niedożywienia. Według jednej opcji
1) Aby rozpoznać niedożywienie, wskaźnik masy ciała (BMI, kg / m2) musi być
<18,5.
2) Opcja druga wymaga łącznego stwierdzenia niezamierzonej utraty masy ciała (obowiązkowe), oraz obniżonego co najmniej jednego z dwóch wskaźników: >BMI lub beztłuszczowej masy ciała (FFMI).
> Utrata masy ciała może wynosić> 10% zwykłej masy ciała w nieokreślonym czasie, lub > 5% w ciągu 3 miesięcy. Za zmniejszone BMI przyjęto <20 i <22 kg / m2 odpowiednio u osób młodszych i starszych niż 70 lat. Niska FFMI jest uznawana
odpowiednio <15 i <17 kg / m2 dla kobiet i mężczyzn.

Przebieg naturalny:
Utrata 40-50% masy ciała lub 40% ustroju nieodwracalnie prowadzi do śmierci. Czas przeżycia prawidłowo odżywionego człowieka podejmującego strajk głodowy wyniesie 70 dni, a takiego samego chorego, głodzonego po urazie zaledwie 2-3 tyg
Białko Okres półtrwania Stężenie prawidłowe
Albuminy 20 dni 35-45 g/l
Prealbuminy 2 dni 160-350 mg/l
Transferryna 8 dni 1,6-3,6 mg/l

-niedokrwistość,
Skutki niedożywienia
-TLC
-stężenie cholesterolu

4)Metody ankietowe.
pierwotne
• obniżenie aktywności życiowej,
• spadek masy ciała,
• osłabienie odporności,
• postępujące osłabienie siły mięśniowej,
• zmiany makroskopowe o różnym nasileniu.
wtórne
• utrudnione gojenie się ran,
• podatność na choroby i infekcje.

Karta kwalifikacji do żywienia do- lub pozajelitowego. Polspen.

Doustne suplementy pokarmowe (oral
□ nie
Leczenie żywieniowe dojelitowe wypełnić pkt. 3, 4, 7 – 9
Leczenie żywieniowe
1) przez przewód pokarmowy
a) doustnie
b) enteralnie (dojelitowe)
2) parenteralnie (pozajelitowe)
Przesiewowa ocena stanu odżywienia NRS lub SGA BMI
Szczegółowa ocena stanu odżywienia

2
Utrata masy ciała w ciągu ostatnich 3 miesięcy □ powyżej 10% masy ciała wyjściowej □ poniżej 10% masy wyjściowej
Białko całkowite □ poniżej normy □ norma
Albumina □ poniżej normy □ norma
Cholesterol całkowity □ poniżej normy □ norma

Możliwe skuteczne odżywianie doustne
PODAŻ SUBSTANCJI ODŻYWCZYCH W
CZASIE LECZENIA ŻYWIENIOWEGO
Składniki Całkowita podaż energii Podstawowe dawkowanie
Białko 15-20 (%) 1-1,5 g/kg mc./d
Węglowodany 40-60 (%) Max. 5 g/kg mc./d
Tłuszcze 20-50 (%) 0,8-1,5 g/kg mc./d

nutritional supplements – ONS) stanowią jedną z metod żywienia dojelitowego. Są to diety przemysłowe, które nadają się do picia;
występują w różnych smakach i są stosowane zwykle jako uzupełnienie niewystarczającego odżywiania dietami naturalnymi. ONS mogą być
Możliwe skuteczne żywienie drogą przewodu pokarmowego

Do zadań dietetyka należy: -ocena stanu odżywienia pacjenta, -analiza i ocena pod względem ilościowym żywienia stosowanego drogą przewodu pokarmowego, -udział w opracowaniu żywienia enteralnego, -edukacja żywieniowa prowadzona wśród chorych i ich rodzin
zgłębnik: □ nosowo- żołądkowy, □ nosowo- dwunastniczy, □ nosowo- jelitowy
□ gastrostomia
□ jej unostomia
Wskazania do leczenia żywieniowego pozajelitowego
Dostęp pozajelitowy
Cel leczenia żywieniowego:
Ocena ryzyka powikłań metabolicznych lub zespół ponownego odżywienia :

Niedożywienie 
okres okołooperacyjny u dorosłych wyniszczenie (BMI <17 ) niedożywienie (BMI 17-19) bez możliwości wykorzystania przewodu pok. > 5 dni
□ BMI > 19 bez możliwości wykorzystania przewodu pok. > 7 dni
□ powikłania pooperacyjne bez możliwości skutecznego odżywiania doustnego
□ reoperacja w okresie 30 dni po poprzedniej operacji
□ niewydolność przewodu pokarmowego ostra lub przewlekła
□ inne
□ żyły obwodowe, □ PICC, □ żyła centralna
□ cewnik nietunelizowany, □ port
□ cewnik permanentny, typ cewnika
□ utrzymanie stanu odżywienia, □ poprawa stanu odżywienia,
□ leczenie choroby podstawowej lub jej powikłań
□ małe □ duże

Dieta do żywienia przez zgłębnik lub przetokę:
Dieta z produktów spożywczych naturalnych i preparatów przemysłowych.
Lp. Posiłek Produkt Ilość (g)
1 Mleczny z mleko 300 1
i jajkiem i kaszka kukurydziana 40 |
1 sokiem żółtko jaja 15
1 jabłkowym jabłko 110
1 masło 5 i
mleko w proszku 20 ;
1 Nutridrink nutridrink 200 ml 1 but.
3 Mięsny mięso z indyka 100 i
marchew 40 ;
1 pietruszka korzeń 15
1 seler 15 ;
1 ziemniaki 50
kasza jęczmienna 50 ;
1 śmietana 18% 10 i
1 oliwa 10 !
4 Nutridrink nutridrink 200 ml 1
but.
5 Mleczny mleko 2% tłuszczu 300
1 ryż 40 ■
1 cukier 20
[ olej rzepakowy 10 1
1 mleko w proszku 20 

Bibliografia:
1) Żywienie przez przewód pokarmowy -zagadnienia ogólne 2006 rok – wytyczne ESPEN
2) Szczeklik A. „Choroby wewnętrzne”
3) Ciborowska H., Rudnicka A. „Dietetyka. Żywienie zdrowego i chorego człowieka.”
4) https://ptd.org.pl/artykuly/kryteria-diagnostyczne-niedozywienia-konsensus-espen
5) Jak ocenić stan odżywienia pacjentów w szpitalu- Polskie towarzystwo żywienia pozajelitowego, dojelitowego i metabolizmu. https://polspen.pl/nasza- dzialalnosc/iak-ocenic-stan-odzvwienia-pacientow-w-szpitalu?fbclid=IwAR2XVcvJSKiBQoPQ4Lefm3qK8LixqCKCRT1kQHcwZNv4ITw2gzkIevFAdOg

Dodaj komentarz